آخرین نوشته های دکتر در ماهنامه چیستا...

اصلا دلم نمیخواست با یه همچین مطلب تاسف باری وبلاگ رو به روز کنم...

...........................

درگذشت پرویز شهریاری، استاد سرشناس ریاضی و زندانی زمان شاه

 

استاد پرویز شهریاری، چهره ماندگار ریاضی کشور بامداد جمعه، ۲۲ اردیبهشت ‌ماه در بیمارستان‌ جم تهران بر اثر سکته قلبی چشم از جهان فروبست. پیکر این استاد فقید، امروز در آرامگاه زرتشتیان تهران در قصر فیروزه آرام می‌گیرد.

به گزارش ایسنا،‌ استاد شهریاری از چهره‌های ماندگار در عرصه علم و آموزش کشور، دوم آذرماه ۱۳۰۵ در محله «دولت خانه» کرمان به دنیا آمد. وی پس از اتمام دوران ابتدایی خود در دبستان کاویانی به دبیرستان ایرانشهر و سپس دانشسرای مقدماتی کرمان رفت و از آنجا که شاگرد اول و دوم‌ها می‌توانستند برای ادامه تحصیل به تهران بروند، در دانشکده‌ ادبیات تهران به تحصیل مشغول شد؛ اما به دلیل شلوغی (۳۵۰ نفره) کلاس‌های ادبی و از آنجا که در مجموع شش نفر از آنها فارغ‌التحصیل می‌شدند به رشته ریاضی که کمتر از ۱۰ دانشجو داشت، تغییر رشته داد.

وی، پس از پایان کلاس مقدماتی (معادل سال آخر دبیرستان) درصدد ورود به دانشگاه بر آمد. شهریاری جوان مایل بود که تحصیلات خود را در دانشکده‌ فنی دانشگاه تهران ادامه دهد، ولی پس از مدتی دریافت که فارغ‌التحصیلانی نظیر وی جز از طریق ورود به دانشکده‌ علوم یا ادبیات حق تحصیل در دانشگاه را ندارند. بنابراین از سال ۱۳۲۴ در رشته‌ ریاضی دانشکده علوم ثبت‌نام کرد و همزمان به تدریس در دبستان کاخ واقع در میدان رشدیه و کلاس‌های شبانه اقدام کرد.

نخستین کتاب شهریاری در سال ۱۳۲۷ به چاپ رسید و در فروردین سال بعد برای نخستین بار به اتهام فعالیت‌های سیاسی و ضدسلطنتی برای مدت سه ماه روانه‌ بازداشتگاه شد و از شرکت در امتحان نهایی باز ماند. پرویز شهریاری در دوران زندان، زبان روسی را که یکی از مهمترین زبان‌های علمی روزگار بود، به طور کامل فراگرفت که برکات این امر در طول بیش از نیم قرن تلاش‌های علمی وی در ترجمه‌ ده‌ها کتاب علمی از زبان روسی نمود یافته است.

شهریاری جوان در سال ۱۳۲۹ – یعنی زمانی که هنوز در زندان بود – یک مجموعه کتاب درسی ریاضی دوره اول دبیرستان را تالیف کرد و نخستین اثر ترجمه‌ خود را که یادگار دوران زندان بود در سال ۱۳۳۱ با عنوان «تاریخ حساب رنه تاتون» منتشر کرد. وی از همان سال، تحصیلات خود در دانشکده‌ علوم را ادامه داد و در کنار آن تا ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۳ سردبیری هفته‌نامه «وهومن» را برعهده گرفت.

شهریاری، سرانجام در خرداد ماه سال ۱۳۳۲ لیسانس ریاضی دانشکده‌ علوم و لیسانس دانش‌سرای عالی را دریافت کرد و با حکم آموزش و پرورش تا خرداد ماه ۱۳۳۳ به تدریس در دبیرستان‌های شیراز پرداخت. استاد در تابستان سال ۱۳۳۴ ازدواج کرد که ثمره‌ این ازدواج پنج فرزند بود که تمامی آنها جز فرزند دومشان که در هشت سالگی در اثر تصادف فوت کرد، به مدارج عالی علمی و تحصیلی دست یافته‌اند.

استاد تا آذرماه ۱۳۳۵ زندگی مخفیانه داشت و در آن مدت با نام مستعار در یک دبیرستان و آموزشگاه شبانه تدریس می‌کرد تا این که دستگیر شد و مدت ۴۰ روز همراه با زن و فرزندش در خانه‌ای در تهران تحت بازداشت قرار گرفت و پس از آن به زندان پادگان قصر و سپس به قزل قلعه منتقل شد. استاد شهریاری در فروردین ماه ۱۳۳۷ با قید کفایت آزاد شد و از مهرماه سال ۱۳۳۸ به صورت حق‌التدریسی در دبیرستان‌های مختلف تهران به آموزش دانش‌آموزان همت گمارد.

راه‌اندازی نخستین کلاس کنکور در ایران، گروه فرهنگی خوارزمی، تاسیس دبیرستان پسرانه و انتشارات خوارزمی، تاسیس دبیرستان دخترانه مرجان، تدریس در دانشکده‌ فنی دانشگاه تهران و دانش‌سرای عالی از جمله اقدامات استاد تا سال ۱۳۴۲ بود. وی از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۹ در کنار فعالیت‌های وسیع آموزشی خود ۹۰ شماره از مجله‌ «سخن علمی و فنی» را منتشر کرد.

استاد شهریاری، هم‌چنین از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۴ سرپرست دفتر ترویج علوم وزارت آموزش عالی بود و در آن مدت، نشریه‌ای به نام مسائل دانشگاهی برای استفاده‌ استادان دانشگاه‌ها منتشر می‌کرد. وی در فاصله‌ سال‌های ۱۳۵۰ تا آذرماه ۱۳۵۴ گروه فرهنگی مرجان، انتشارات توکا و مدرسه‌ عالی علوم اراک را پایه‌گذاری کرد.

شهریاری، خود تا سال ۱۳۵۶ در این مدرسه‌ عالی که با کمک دکتر عبدالکریم قریب و دکتر حسین گل‌گلاب راه‌اندازی کرده بود، تدریس کرد. استاد هم‌چنین از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۲ مسوولیت نشریه‌های جانبی دانشگاه آزاد و از سال ۱۳۵۶ تا اسفند ۱۳۷۱، انتشار ۷۰ شماره از مجله «آشتی با ریاضیات» و «آشنایی با ریاضیات» و هفت شماره از نشریه‌ «آشنایی با دانش» را برعهده داشت.

سردبیری نشریه‌ «چیستا» از جمله‌ی دیگر فعالیت‌های علمی و فرهنگی استاد است که از شهریور ماه ۱۳۶۰ تاکنون تداوم داشته است. علاوه بر این وی از سال ۱۳۷۹ تا مهر ماه ۱۳۸۰، ۱۷ شماره از ماهنامه‌ «دانش و مردم» را منتشر کرد.

در بیست و ششمین کنفرانس ریاضی کشور که فروردین ماه ۱۳۷۴ در کرمان برگزار شد، به پاس یک عمر تلاش علمی و آموزشی استاد پرویز شهریاری از او به عنوان پیشکسوت ریاضی تجلیل شد. در سال‌های ۱۳۷۶ و ۱۳۷۸ نیز در نخستین کنفرانس آموزشی ریاضی در اصفهان و سومین گردهمایی شکوفه‌های ریاضی در دانشکده علوم ریاضی دانشگاه شهید بهشتی از وی تقدیر شد.

در سال ۱۳۷۹ به مناسبت سال جهانی ریاضیات (سال ۲۰۰۰) در مراکز مختلف به عنوان پیشکسوت از استاد شهریاری تجلیل شد و در اردیبهشت ماه ۸۱ در مراسمی ویژه با حضور وزیر وقت علوم، تحقیقات و فن‌آوری، دکتری افتخاری ریاضی آن دانشگاه به استاد اعطا شد.

استاد پرویز شهریاری همچنین در آبان ماه ۱۳۸۴ در پنجمین همایش «چهره‌های ماندگار» به عنوان چهره ماندگار آموزش ریاضیات ایران تقدیر شد.

از این استاد بزرگ بالغ بر ۶۰ عنوان کتاب درسی ریاضیات – از جمله دروه‌ کتاب‌های درسی ریاضی سه سال اول دبیرستان نظام قدیم، دروه‌ی کامل ریاضیات دبیرستانی و کتاب‌های مسائل مربوط به آن و جبر سال سوم رشته‌ی ریاضی فیزیک و سه جلد کتاب آنالیز ریاضی – بیش از ۹۷ کتاب کمک درسی – به صورت ترجه و تالیف – حدود ۲۰ کتاب در زمینه‌های مختلف تاریخ، فلسفه، کاربرد و آموزش ریاضایات و ۹ جلد کتاب سرگرمی در ریاضیات به دانش‌آموزان و دانش‌پژوهان ریاضی کشور ارائه شده است.

استاد شهریاری علاوه بر این آثار، حدود ۱۴ عنوان کتاب دیگر در زمینه‌های مختلف تالیف یا ترجمه کرده‌ که در این ارتباط می‌توان به کتاب‌های دانشمندان و هنرمندان، خانه‌ اهریمن، دانش و شبه دانش، دو درس کوتاه درباره‌ دیرین‌شناسی، قطاری که در بعد چهارم گم شد و نظریه‌ نسبیت در مساله‌ها و تمرین‌ها اشاره کرد. این ریاضی‌دان پر تلاش هم‌چنین از سال ۱۳۲۵ تاکنون حدود یک هزار مقاله در نشریات مختلف به ویژه نشریه‌های علمی و ریاضی به چاپ رسانده است.

منبع:سایت کلمه

 

موفقیت یه صفحه جدید اضافه کرده کوانتوم در موفقیت...

این شماره ش راجع به نسبت طلائی نوشته بود...

اونقده ذوق کردم خوندمش...

یاد پارسال افتادم و کلاس هندسه و دبیرمون که راجع بهش اولین بار برامون گفت...

چندتا آهنگ جدید که به مناسبت روز ملی خلیج فارس خوندن دانلود کردم...

عالین!

خیلی سخته...

یعنی یه جورائی برام عجیب غریبه...

مثه اول مهر...

وای نه اول مهر خیلی حالم بد بود!!!

حتی گریه مم گرفت!

الان ولی فقط حالم گرفته س...!

ولی خیلی حالم گرفته ست!

من دلم مدرسه مونو میخواد...

که دبیر بیاد سر کلاسمون...

که الکی درسشو بپیچونیم و بگیم برامون خاطره از دوران تدریسش تعریف کنه...!!!

حالا هر دبیری...

وقتی کلاس دبیر فیزیکمونو پیچوندیم دیگه بقیه که چیزی نیست!!!

سال سومم که باهاش نداشتیم حسابی از خجالتش دراومدیم!!!

دوما ازش خاطره خواسته بودن...

ما رو هم گفته بود بریم داخل...

منو چندتا دیگه رفتیم...

یکی از بچه ها بزرگترین سوتی تاریخ تحصیلمونو اونجا تو روش لو داد!!!

یعنی من که آب شده بودم!!!

آخه گندی که زده بودیم خیلی اون سال عصبانیش کرده بود...

ولی بعدا که فهمید فقط میخندید!!!

خودمونم که اون سال جشن داشتیم...

نه که جشن آنچنانی ها نه!!!

جشن ما از اون جشنا بود که کلی سرصدا کرد...

چون واس عده ی خاصی بود...

یادش بخیر...

یادش بخیر سال اول جشن گرفتیم معلمائی که تو مدرسه بودنو دعوت کردیم کلاسمون...

بساط میوه و چائی و شیرینیم براه بود...

سر میوه خوردن یکی از دبیرا چقد سر به سرش گذاشتیم...

پیش دستی پوست خیارش وارو شد رو زمین...!

با دبیر ادبیاتمون عکسم گرفتیم...

سقفو دادیم بپه های خوابگاه با تور ماهیگیری تزئین کردن...

دارم عکسا رو هنوز...

سال دوم واقعا یادم نمیاد!!!!

جزء معدود چیزائیه که یادم رفته!!!

ولی خب یادم رفته دیگه...

یادش بخیر پارسال...

واسه کادو روز معلم کلی فسفر سوزوندم آخرم نتونستم چیزی انتخاب کنم...

خودکار پارکر گرفتم...

این روزا برا همیشه خاطره شدن...

فقط خاطره...

روز همه ی معلمای خوب و مهربون مبارک...

مثلثات...

خیلی بسنگی داره که کسی که بهت یادش میده دقیقا چه مدلی این کارو میکنه...

خودم سال دوم سر کلاس یه معلم مهربون و دوست داشتنی یادش گرفتم.

ولی سال سوم بنا به دلایلی زیاد مشتاق نبودم مثلا بین سوال از تابع و مشتق و حد و مثلثات بشینم مثلثات حل کنم...

در حالیکه الان هستم!

اول سعی کن رو دایره مثلثاتی تسلط کافی پیدا کنی...

خیلیا اصن نمیدونن این دایره به چه درد میخوره!!!

دیدم که میگما!!!

(همین چندماه پیش دانش آموز پیش دانشگاهی ریاضی ای رو دیدم که ضریب رو با کما سینوس که توی مخرج بود ساده کرده بود و بعدم خوشحال!سینوس یک درجه رو نوشته بود ۹۰!!!اینا دردناکه...)

سعی کن روابط بین کمانها و نسبتهای مختلف رو از رو دایره یاد بگیری...

خیلی کارت راحت میشه...

اصلا نیازی هم نیست بخوای همه شونو حفظ باشی...

تو کار با دایره که استاد شدی خودبخود سرعتت تو استفاده از دایره میره بالا و هربار تو چندثانیه با رسم دایره میتونی جوابگوی سوالای مختلف مثلثات باشی...

به مرور با حل سوالای مختلف همه ی نکات دایره تو ذهنت میمونه...

فقط تمرین میخواد...

برای یاد گرفتن روابط مثلثات هم به نظر من نباید زیاد خودتو با روابط و فرمولا درگیر کنی...

اصل بحث یه فرمولو باید بدونی...

که دقیقا چیا توش هست...

چه اطلاعاتی لازم داره و در عوض چی بهمون میده...

یه تعدادی از روابط هستن که مولد بقیه ن...

یعنی نیاز نیس کلی فرمول بریزی دورت و بچرخی توشون که ای وای حالا کدومو حفظ کنم...؟

چند تا رابطه ی اصلی رو یاد بگیر و به همونی که توی مسئله بهش نیاز داری برس...

فعلا فقط همینا به ذهنم میرسه...

فقط اگه خواستی بری دنبالش و خارج از محدوده کتب درسی هم روش مطالعه داشته باشی کتاب مثلثات پایه انتشارات فاطمی چیز توپیه یه دبیر بهم معرفیش کرد منم گرفتم،کامل نخوندمش ولی همون چندتا مبحثی رو که خوندم خیلی خوب بود...

کتابهای کوچک ریاضی انتشارات مدرسه هم خیلی عالیـــــــــــــن من اکثر جلداشو دارم تمام مباحث رو جدا جدا بررسی کردن...

امیدوارم موفق باشی...!

پ.ن:راستی جئوجبرا یه نرم افزار ریاضیه!

من عاشق جئوجبرا شدم...!

این آخریا خودم از پست زدن شرمنده میشدم...

بس که چیزی نداشتم بگم...

حالا میریم که داشته باشیم دانلود کتاب زندگی پرفسور محمود حسابی رو...

-----------------

منبع

و من همچنان اندر کف یه کتاب فراکتال...

پرويز شهرياري را همه‌ي علاقه‌مندان به علم و دانش مي‌شناسند. مردي که اين روزها به رغم سن و سالي که دارد هنوز در تکاپوي گسترش علم رياضيات است. بدون شک تجربه‌‌هاي عرصه‌ي آموزش استاد شهرياري هم براي معلمان و مشاوران و هم براي دانش‌آموزان و اوليا دلنشين و خواندني خواهد بود. نوشته‌اي که مي‌خوانيد تجربياتي است از لحظه‌هاي پرشکوه تدريس استاد شهرياري. در شماره‌ي بعد، قسمت بعدي اين نوشتار چاپ خواهد شد.
 
روش آموزش امروزي، دو جنبه و يک هدف دارد. دو جنبه‌ي آن عبارت است از: روش يادگيري و روش ارزيابي. هدف آن، تربيت آدم‌هايي است که توانايي حل مسئله را در خود تقويت کنند؛ زيرا زندگي سراسر حل مسئله است.
زماني که با يکي از همکارانم که حاضر نبود با افزودن تنها يک نمره، دانش‌آموزي را از مردودي نجات دهد، صحبت مي‌کردم، به او که به دقتِ امتحان خود اطمينان داشت گفتم:«اگر همين امروز، يک بار ديگر از دانش‌آموزانت امتحان بگيري و پرسش‌ها را هم، در حد همان پرسش‌هاي بار اول قرار دهي، آيا مي‌تواني با اطمينان بگويي که همه‌ي آن‌ها، همين نمره را خواهند گرفت؟» به طور طبيعي پاسخ او منفي بود. گفتم:«اگر براي نمونه، يک هفته‌ي ديگر به دانش‌آموزانت وقت بدهي و بعد امتحان بگيري، چه‌طور؟» باز معلوم بود که نمره‌ها تغيير مي‌کند. گفتم:«راه‌حل ساده‌تري انتخاب مي‌‌کنيم؛ نه امتحان تازه‌اي لازم است، نه دقت بيش‌تري. براي دانش‌آموزان، همين ورقه‌ها را با تغيير ميزان نمره‌اي که به هر پرسش داده‌اي، دوباره تصحيح کن. از آن‌جا که ارزش هر پرسش را خودت معين کرده‌اي، مي‌تواني به صورت ديگري آن را تغيير دهي. آن وقت چه خواهد شد؟» روشن بود که باز هم نمره‌ها تغيير مي‌کردند. گفتم:«اگر با همين پرسش‌ها و همين بارم، ورقه‌ها را چند ماه ديگر، خودت تصحيح کني، به شرطي که نمره‌هاي امروز را فراموش کرده باشي، با تفاوت احتمالي که در روحيه‌ي امروز و آن روزِ تو به وجود مي‌آيد، آيا مطمئني همين نمره‌ها را روي ورقه‌ها بگذاري؟» در اين‌جا هم پاسخ منفي بود.
اين چگونه ارزشيابي‌اي است که با تغيير هر عاملِ کوچک در آن، بدون اين‌که در دانش فردِ مورد آزمايش، تغييري پيش آيد، نتيجه را دگرگون مي‌کند؟ گمان مي‌کنم همين چند جمله، براي بي‌ارزش بودن اين‌گونه ارزشيابي کافي باشد.
سال‌ها پيش، دانش‌آموزي داشتم که مرا به شگفتي مي‌انداخت. هر وقت در کلاس چيزي از او مي‌پرسيدم، با اطمينان و قدرت کافي پاسخ مي‌داد. ولي برگ‌هاي امتحاني او، هميشه از متوسط هم اندکي پايين‌تر بود. تصميم گرفتم، در يکي از جلسه‌هاي امتحان، بدون اين‌که خود او متوجه شود، مراقب کار او باشم. او پيش از اين‌که امتحان آغاز شود، روي مسئله‌اي که به ظاهر، ذهن او را به خود مشغول کرده بود، کار مي‌کرد. چنان در خود فرو رفته بود که متوجه پخش پرسش‌هاي امتحاني نشد. من هشداري به او ندادم. بيش از يک ساعت از وقت امتحان گذشت و او هم‌چنان به کار خود مشغول بود. من تاب نياوردم و به او اعلام کردم که روز امتحان است و وقت دارد تمام مي‌شود. با ناراحتي نگاهي به پرسش‌ها کرد. قلم را روي کاغذ گذاشت و آغاز به نوشتن کرد. بعد از نيم‌ساعت بلند شد و برگ امتحاني را تحويل داد و رفت. نمره‌ي امتحاني او مانند هميشه درخشان نبود؛ ولي من متوجه شدم که او از آن‌هايي است که به راهِ فکري خود بيش‌تر اهميت مي‌دهد تا نمره‌اي که در کارنامه‌اش مي‌آيد. اين دانش‌آموز به سفارش من و برخلاف سفارش ديگران، رشته‌ي رياضي را دنبال کرد و امروز يکي از صاحب‌نظران رشته‌ي رياضي است و در يکي از معتبرترين دانشگاه‌هاي جهان، به تدريس و تحقيق در رياضيات مشغول است.
چه بايد کرد؟ بي‌ترديد من نمي‌توانم نسخه‌اي شفابخش ارائه کنم. درباره‌ي موضوع به اين پيچيدگي چون آموزش، نبايد منتظر بود که نسخه‌اي فوري و قطعي پيدا شود. من از دو سفارش و يک پيشنهاد سخن خواهم گفت:
نخستين سفارش من اين است که تا جايي که ممکن است، از کار انفرادي پرهيز کنيم و دانش‌اندوزي را به صورت يک کار گروهي درآوريم. زماني که دانشجو بودم در يکي از دبيرستان‌ها هم تدريس مي‌کردم. در آن دبيرستان، سه کلاس دوم دبيرستان وجود داشت که درس هندسه‌ي يکي از آن‌ها به عهده‌ي من بود. من بعد از نزديک به يک ماه که با کلاس به اندازه‌ي کافي آشنا شده بودم، دانش‌آموزان را به گروه‌هاي سه‌نفري تقسيم کردم و در هر گروه، يک دانش‌آموز قوي، يک دانش‌آموز متوسط و يک دانش‌آموز ضعيف قرار دادم. به آن‌ها گفتم:«من به فرد نمره نمي‌دهم و فرد را نمي‌شناسم. براي من، گروه مطرح است. براي نمونه، وقتي شما امتحان بدهيد، هر کس بايد برگ خودش را بنويسد، ولي من سه برگِ هر گروه را به هم سنجاق مي‌کنم، مجموع نمره‌هاي سه گروه را به سه تقسيم مي‌کنم و نتيجه را براي هر سه نفر مي‌گذارم.» دانش‌آموزان ضعيف خوشحال بودند، ولي فرياد دانش‌آموزان قوي بلند شد که:«اگر دوست من درس نمي‌خواند، من چه گناهي کرده‌ام؟» ولي من بي‌احساس و بي‌تفاوت، روي تصميم خود پاي فشردم. دانش‌آموزان باور نکردند، ولي وقتي در سه ماه نخست، به همين ترتيب عمل کردم، به خود آمدند. البته حدس مي‌زنيد که من از طرف پدر و مادرها و مسئولان مدرسه، زير چه فشار روحي قرار گرفتم. همه را تحمل کردم و در تصميم خود تغييري ندادم. دانش‌آموزان به جان هم افتادند. وقت‌هاي زيادي را در مدرسه مي‌ماندند و به هم کمک مي‌کردند. به خانه‌هاي هم مي‌رفتند. هر گروه از گروه‌هاي ديگر کمک مي‌گرفت و در همه‌ي اين موردها، دانش‌آموزان قوي به علت از دست دادن نمره‌ي خوب پيش‌قدم بودند. امتحان سه‌ماهه‌ي دوم را هم به همين ترتيب انجام دادم. تلاش دانش‌آموزان بيش‌تر شد و همراه با آن، فشار بر من هم روزافزون‌تر بود؛ حتي در اثر شکايت پدر و مادرها، از طرف وزارت فرهنگ آن زمان، کساني براي رسيدگي به اين رفتار ظالمانه‌ي من به دبيرستان آمدند؛ ولي خوشبختانه تا بازرس‌ها منتظر گزارش‌هاي خود بودند، سال تحصيلي به پايان رسيد و برنامه‌ي امتحاني آخر سال را دادند. نمره‌هاي آخر سال را به ترتيب معمول دادم؛ يعني نمره‌ي هر کسي را به خودش. نتيجه‌ي کار شگفتي‌آور بود. در کلاس من هيچ‌کس نمره‌ي کم‌تر از 15 نداشت. همه از درس هندسه قبول شدند و اين، معجزه‌ي کار گروهي بود. اين تجربه، نتيجه‌ي ديگري هم داشت: معلوم شد تقسيم دانش‌آموزان به«بااستعداد» و«کم‌استعداد» آن‌طور که گمان مي‌شود، ساده نيست و اگر روشِ کار درست باشد، بسياري از کم‌استعدادها به گروه بااستعدادها مي‌پيوندند. به جز همه اين‌ها، کار گروهي، رابطه‌ي انساني بين دانش‌آموزان را تقويت مي‌کند. از رقابت‌هاي ناسالم آن‌ها مي‌کاهد و محيطي به وجود مي‌آورد که هر کس، خودش را مسئول سرنوشت ديگري هم مي‌داند. بايد عادت کنيم در تمام کارهاي علمي، تک‌روي را کنار بگذاريم. شما آزمايش کنيد. حتي اگر يک داستان را دو يا سه نفري با هم بخوانيد و درباره‌ي آن بحث کنيد، در مقايسه با مطالعه‌ي انفرادي چه نتيجه‌هاي شگفت‌انگيزي به دست مي‌آوريد. طبيعتِ کار گروهي ايجاب مي‌کند که با بحث و انتقاد و خرده‌گيري همراه باشد و همين وضع، به سالم‌تر شدن رابطه‌ي انساني افراد و هم به عميق‌تر شدن يادگيري دانش، کمک فراوان مي‌کند.

سلام به مردم خوب سرزمینم.
ایرانی های زیادی در سراسر جهان در حال تماشاى این لحظه‌اند و تصور می کنم که خوشحالند. نه فقط به خاطر یک جایزه مهم، یک فیلم یا یک فیلمساز.
آن‌ها خوشحال‌اند چون در روزهایى که میان سیاستمداران حرف از جنگ، تهدید، و خشونت تبادل می شود، نام کشورشان ایران از دریچه باشکوه فرهنگ به زبان مى‌آید
فرهنگى غنى و کهن که زیر غبار سیاست پنهان مانده است.
من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم مى‌کنم. مردمى که به همه فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند و از دشمنى و کینه بیزارند .

مشاور عالي رئيس سازمان سنجش آموزش کشور با اشاره به آمار ثبت نامي در کنکور سراسري سال 91 گفت: با احتساب مجموع ثبت نامي در دو مرحله ثبت نام آزمون سراسري سال 91 ، در نهايت يک ميليون و 65 هزار و 39 نفر در کنکور ثبت نام کردند.

حسين توکلي در گفتگو با خبرنگار مهر افزود: در مرحله اول ثبت نام کنکور سراسري سال 91 که از تاريخ 16 آذر تا 30 آذر 90 انجام گرفت، 967 هزار و 140 نفر در اين آزمون ثبت نام کردند. وي افزود: در مرحله دوم ثبت نام که از 30 بهمن تا 5 اسفند به طول انجاميد تعداد 97 هزار و 899 نفر در آزمون ثبت نام کردند. بنابراين در مجموع دو مرحله آمار نهايي ثبت نام کنندگان در کنکور سال 91، يک ميليون و 65 هزار و 39 نفر است. توکلي اظهار داشت: بر اساس آماري که درباره آزمون هاي سراسري در دو سال گذشته داشته ايم، نشان مي دهد که آمار داوطلبان رو به کاهش داشته است به طوري که در آزمون سراسري سال 89 تعداد يک ميليون و 286 هزار 813 نفر، در در آزمون سراسري سال 90 تعداد يک ميليون و 132 هزار و 980 نفر و در آزمون سراسري سال 91 تعداد يک ميليون و 65 هزار و 39 نفر شرکت کرده اند. وي خاطرنشان کرد: به طوريکه ملاحظه مي شود آمار داوطلبان آزمون سراسري سال 90 نسبت به سال 89 تعداد 153 هزار و 833 نفر کمتر و به همين ترتيب آمار داوطلبان آزمون سراسري سال 91 نسبت به سال 90 تعداد 67 هزار و 941 نفر کاهش داوطلب داشته ايم. مشاور عالي رئيس سازمان سنجش يادآور شد: همچنين داوطلبان کنکور سراسري که پيش از اين ثبت نام کرده بودند و مي توانند از 30 بهمن تا 5 اسفند اطلاعات تقاضانامه الکترونيکي خود را ويرايش کنند نيز وارد سايت شده و نسبت به ويرايش اطلاعات کارت خود اقدام کردند. وي افزود: بر اساس آمار نهايي تعداد 153 هزار و 634 داوطلب ضمن مشاهده اطلاعات کارت تقاضانامه خود نسبت به ويرايش مورد يا  مواردي اقدام کرده اند. به گزارش مهر، کنکور سراسري سال 91  در روزهاي پنجشنبه 8 تير، جمعه 9 تير و شنبه 10 تير 91 برگزار مي شود.

جالبه من چند روز پیش انگار از یه صحبتی بد برداشت کردم و فکر کردم توابع سکانت و کسکانت آرک ندارن...

امروز زدم گوگل دیدم نخیر دارن!

خوبم دارن!

---------------------------

نام	نماد ریاضی	تعریف	بازهٔ x برای خروجی های حقیقی	برد تابع (رادیان)	برد تابع (درجه)
آرک سینوس	y = arcsin x	x = sin y	١ ≥ x ≥ ١−		°٩٠ ≥ y ≥ °٩٠-
آرک کسینوس	y = arccos x	x = cos y	١ ≥ x ≥ ١−		۱۸۰° ≥ y ≥ °٠
آرک تانژانت	y = arctan x	x = tan y	تمامی اعداد حقیقی		°٩٠ ≥ y ≥ °٩٠-
آرک کتانژانت	y = arccot x	x = cot y	تمامی اعداد حقیقی		۱۸۰° ≥ y ≥ °٠
آرک سکانت	y = arcsec x	x = sec y	x ≤ −۱ یا ۱ ≤ x		۱۸۰° ≥ y ≥ °٠ و y≠۹۰°
آرک کسکانت	y = arccsc x	x = csc y	x ≤ −۱ یا ۱ ≤ x		°٩٠ ≥ y ≥ °٩٠- و y≠۰°

 

 

منبع

مثـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلِثات...

عشق است...

مغزمان می پوکد از روابط مثلثاتی...

جالبه قبلا ها تو این جریان دو مدل معکوس(جبری و معکوس توابع)کلی فسفر سوزونده بودم ولی خب همچین به جای خاصی نرسید...

ولی هفته ی گذشته کاملا روشن گردیدم!!!

خیلیه ها...

دانش آموز پیش دانشگاهی یا حالا همون چهارم...

رشته ریاضی...

بیاد ضریبو با مخرج کمان سینوس ساده کنه...

حالا این که قسمت خوب ماجراست...

سینوس(۱) رو غیاث الدین جمشید کاشانی بیچاره اونهمه خون دل خورد تو اون اوضاع لطف کرد بدستش آورد که البته خودمم نمیدونم چنده...

بعد رفیقش اونجوری تا پای جونش واسه حفظ و حراستش پیش رفت بعد ورداری بنویسی سینوس(۱)=۹۰ ؟؟؟؟؟؟؟

یعنی تا این حد...

تاثیر سوابق در کنکور امسال همون ۲۵٪ به شرط تاثیر مثبت خواهد بود...!

ثبت نام آزادم که به سلامتی آغاز گردیده...

به ما که ربطی نداره...

:)

دلم تنگ شده بود...

برای بردار...

تحلیلی...

گسسته...

دیف...

و البته،

فیزیک...!

و

شیمی...!

و یه عالمه درس عمومی!

مشکل اینجاس که کل تخصصی ها رو باید تا یک ماه آینده تموم کنم برا رفع اشکال!!!

به شدت سرم شلوغه...

امشب به یاد شب بیداریهای شبای امتحان گسسته و دیف بیدار خواهم بود...